کودکان مبتلا به اوتیسم، ADHD و بی‌اشتهایی عصبی، عدم تعادل میکروبی مشترکی دارند!

یک مطالعه‌ی جدید و کوچک نشون می‌ده که کودکان مبتلا به اوتیسم، ADHD (اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی) و بی‌اشتهایی عصبی (Anorexia) دارای میکروبیوم روده آشفته‌ی مشابهی هستن، که از بعضی جهات شباهت بیشتری به یکدیگر داره تا به همسالان سالم و با رشد عصبی معمولشون.

این مطالعه که به رهبری محققان دانشگاه کومنیوس توی اسلواکی انجام شد، از نمونه‌های مدفوع برای ارزیابی میکروبیوم روده‌ی ۱۱۷ کودک استفاده کرد.

این مطالعه‌ی اکتشافی شامل ۳۰ پسر با اختلال طیف اوتیسم (ASD)، ۲۱ دختر با بی‌اشتهایی عصبی و ۱۴ کودک با اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) بود. نمونه‌های باقیمانده از کودکان سالم و با رشد عصبی معمول بودن که از نظر سن و جنسیت مطابقت داشتن و به عنوان گروه کنترل عمل می‌کردن.

نسبت دو گروه غالب میکروب توی روده‌ی انسان، یعنی باکتری‌دیت‌ها (Bacteroidetes) به فیرمیکوت‌ها (Firmicutes)، توی هر سه گروه اختلال بالاتر از چیزی بود که به طور معمول توی گروه کنترل دیده می‌شد.

نویسندگان می‌نویسن: «این افزایش توی Bacteroidetes، به ویژه توی ASD، و کاهش توی Firmicutes، به خصوص توی ADHD و AN، با یافته‌های توی بیماری‌های التهابی مطابقت داره، جایی که نسبت‌های تغییر یافته با متابولیسم گلوکز، التهاب و تنظیم سیری مرتبط بودن.»

توی گروه‌های ADHD و اوتیسم، غنای گونه‌های میکروبیوم کمتر از حد معمول بود. محققان سطوح بالاتری از Escherichia رو اندازه‌گیری کردن؛ میکروب‌هایی که به طور معمول توی بدن ما زندگی می‌کنن بدون اینکه آسیبی بزنن، اما وقتی تعدادشون بالا بره یا از محل خودشون خارج بشن، باعث عفونت‌های جدی می‌شن.

باکتری‌های Desulfovibrio توی کودکان مبتلا به ADHD و دختران مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی فراوان‌تر بودن. این باکتری‌ها به زندگی توی محیط‌های با مواد مغذی کم و اشباع از آب معروف هستن، جایی که سولفات رو به عنوان منبع انرژی کاهش می‌دن. اون‌ها همچنین به طور معمول توی روده‌ی انسان، اما توی سطوح پایین، ساکن هستن و به طور بالقوه می‌تونن زمانی که از تعادل خارج بشن، باعث بیماری بشن.

در همین حال، کودکان مبتلا به ADHD و دختران مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی هر دو Faecalibacterium کمتری نسبت به همسالان خودشون داشتن. این باکتری معمولاً توی میکروبیوم‌های سالم انسان بسیار فراوانه، و سطوح پایین‌تر اون با شرایط التهابی مثل بیماری التهابی روده، سرطان کولورکتال و افسردگی مرتبط بوده.

نویسندگان نتیجه می‌گیرن: «قابل توجهه که شباهت‌های خاصی توی فراوانی تاکسون‌های میکروبی توی همه‌ی گروه‌های بیمار مشاهده شد، که تأثیر قابل تصور ترکیب میکروبیوتای روده رو روی تظاهرات رفتاری اختلالات روانی برجسته می‌کنه.»

ما می‌دونیم که رژیم غذایی تأثیر مستقیمی روی تنوع و گونه‌هایی داره که میکروبیوم روده‌ی ما رو تشکیل می‌دن: تنوع کمتر توی منو معمولاً به معنی تنوع کمتر توی فلور روده‌ی ماست.

غذا خوردن سخت، آهسته، محدود کننده یا بیش از حد توی کودکان مبتلا به اوتیسم و ADHD به دلیل مسائل حسی رایجه، و محدودیت عمدی غذا یک ویژگی تعیین‌کننده‌ی بی‌اشتهایی عصبی هست. شباهت‌ها توی میکروبیوم روده‌ی این کودکان ممکنه ناشی از رژیم‌های غذایی محدود اون‌ها باشه. تغییرات توی میکروبیوم روده هم می‌تونه مشکلات سلامت روان رو تشدید کنه، و این‌ها به نوبه‌ی خودشون ممکنه روی روده تأثیر بذارن و بیشتر به یک حلقه‌ی بازخورد مثبت کمک کنن.

نویسندگان اشاره می‌کنن که برنامه‌های اون‌ها برای این تحقیق توسط همه‌گیری کووید-۱۹ مختل شد، که جمع‌آوری داده‌ها رو به طور قابل توجهی محدود کرد و منجر به اندازه‌ی نمونه‌ی کوچک توی اینجا شد. اون‌ها همچنین اشاره می‌کنن که بعضی از کودکان تمایلی به همکاری با والدینشون توی جمع‌آوری نمونه‌های مدفوع نداشتن، که داده‌ها رو بیشتر محدود کرد.

اون‌ها می‌نویسن: «با توجه به این محدودیت‌ها، یافته‌های ما باید با احتیاط تفسیر بشن.» به عنوان مثال، مشخص نیست که آیا این پروفایل‌های روده به شرایط کودکان کمک می‌کنن، نتیجه‌ی اون‌ها هستن یا هر دو.

اون‌ها امیدوارن مطالعات آینده بتونن روش‌های اون‌ها رو با یک اندازه‌ی نمونه‌ی بسیار بزرگتر تکرار کنن تا پروفایل‌های قابل اعتمادتر از میکروبیوم‌های روده توی کودکان مبتلا به این اختلالات رو جمع‌آوری کنن، که ممکنه یک روز به تشخیص و درمان کمک کنه.

لینک منبع